Prim ödemesinin fazla çalışma ücreti yerine geçtiğinin kabul edilerek fazla çalışma ücreti alacağından mahsup edilmemesi gerektiği hakkında

T.C. Yargıtay 22. HD.     

Esas                       : 2017/18811

Karar                     : 2018/27875

Karar Tarihi        : 20.12.2018

Dava Türü           : Alacak –İşçi İşveren İlişkisinden Kaynaklanan İşçilik Alacağı-  ( Taraf Vekili Olduğumuz Dosya )

Dava                     : Satış müdürü olarak 05.04.2005-10.07.2013 tarihleri arasında davalı işyerinde çalışan davacının, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini beyanla kıdem tazminatı, ücret, prim, yıllık ücretli izin, asgari geçim indirimi, ulusal bayram genel tatil ve fazla çalışma ücreti alacakları talebine ilişkindir. Davalı taraf davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkeme davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Gerekçe              :

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve gerekçeli temyiz dilekçesinin süresinde verilmemiş olmasına göre, davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bunu ispatlamakla zorundayken fazla çalışma ücretlerinin ödendiğini işveren kanıtlamalıdır.

Somut olayda Mahkemece davacının aldığı primlerin fazla çalışma ücretini fazlasıyla karşıladığı gerekçesiyle davacının fazla çalışma ücreti talebinin reddine karar verilmiştir. Ne var ki, prim ve fazla çalışma birbirinden farklı kavramlardır. Davacının aldığı satış primi yaptığı satışlara bağlı olarak davacıya yapılan bir ödeme olup esas itibariyle çalışanı özendirme ve ödüllendirme amacına matuf ek ücret niteliğindedir. Fazla çalışma karşılığı yapılan ödeme ise bizatihi ücretin kendisidir. Fazla çalışma yapılsın veya yapılmasın, işyeri uygulaması gereği şartlar oluştuğunda prim ödemesine hak kazanıldığı nazara alındığında, prim ödemesinin, fazla çalışma ücreti yerine geçtiğinin kabul edilerek, fazla çalışma ücreti alacağından mahsup edilmesi isabetli değildir.            

SONUÇ                : Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 20.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi